ابوزالب به محمد شیر می دهد؟

یکی از شیعیان محترم پاسخ بدهد، ابوطالب چگونه به محمد شیر داد؟
1-حضرت ابوطالب دو جنستی بودند.
2-حضرت ابوطالب مادینه بودند.
3- حضرت ابوطالب میل زنانه داشت این بود که خیلی از مردها پستانش را می مکیدند.
4- کلینی دروغ گفته.
امام صادق: هنگامیکه رسول الله زاده شد، چند روزی بدون شیر بسر برد و ابوطالب او را به پستان خود گرفت، الله در آن شیری را فرستاد و (محمد) از آن چند روزی نوشید، تا ابوطالب حلیمه‌ی سعدیه را یافت و (محمد) را تحویل او نمود.
(اصول کافی/ کتاب الحجه/ باب مولد النبی و وفاته)

فرتور ابوطالب در حال شیر دادن به محمد تازی

آیا همه چیز را می توان در قرآن یافت؟

آیاتی که همه چیز داشتن قرآن را مطرح می کند که در زیر آورده می شود:

سوره ی 12 یوسف آیه ی 111

مَا كَانَ حَدِيثًا يُفْتَرَىٰ وَلَـٰكِن تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ كُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ

ترجمه:)قرآن(سخنی نیست که به دروغ ساخته شده باشد بلکه تصدیق آنچه است که پیش از آن بوده است وتفصیل هر چیزی است و برای مردمی که ایمان می آورند رهنمود و رحمتی است.

سوره ی16 نحل-زنبور آیه ی 89

وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَىٰ لِلْمُسْلِمِينَ

برگردان:و این کتاب را که بیانگر هر چیزی است و برای مسلمانان رهنمود و رحمت و بشارتگری است بر تو فروفرستادیم.

غلت بود ادعای همه چیز داشتن قرآن که بدیهی است .همه چیز در هزاران کتاب هم نمی گنجد چه رسد در یک کتاب .ادعا ،مفسرین را سخت به دردسر انداخته است وبعضی ادعا کرده اند که منظور از همه چیز داشتن،همه چیز لازم برای هدایت بشر بسوی خداست.امام این ادعا دو اشکال اساسی دارد

اول:مگر خدا نمی توانست بگوید "قرآن همه چیز لازم برای هدایت را دارد"بکار بردن همه چیز به چم همه چیز بطور عام .

دوم:تفسیر با هر دو آیه ی پیش پیش در نمی آید؛چون هر دو آیه بدنبال همه چیز،هدایت را مطرح کرده اندبه چم قرآن شامل همه چیز هست و شامل هدایشت هم هست به چم هدایت متفاوت از همه چیز .باید افزود در زمان خواندن این دفتر خواهید فهمید که تازی نامه همه چیز برای هدایت بشر ندارد هیچ گونه دلیلی بر باشندگی خدا و رستاخیز ندارد.

باز کردن سینه محمد بدست و پر کردن آن از خرد و عقل

روزی زمانی که من و برادر ناتنی ام از گوسفند و شتران در بیابان مراقبت می کردیم،دو مرد سفید پوش که یک لگن طلایی پر از برف در دست داشتند به سوی من آمدند،مرا گرفتند ،بدنم را باز کردند،قبلم را از بدن خارج نمودند و آنرا چاک زدند و لخته خون سیاهی را از آن درآوردند آنرا دور انداختند.سپس قلب و بدنم را با برف به گونه کامل شستشو دادند ،آنگاه یکی از آنها به دیگری گفت:))او را در برابر ده نفر از افراد قبیله اش وزن کن.((او این کار را انجام داد و گفت،وزن من از آن ده نفر سنگین تر بوده است.سپس اولی گفت:))اکنون او را در برابر یکصد نفر از افراد قبیله اش وزن کن.((باز هم وزن من از آن یکصد نفر هم بیشتر بود.آنگاه گفت)):اکنون او را در برابر یکهزار نفر از افراد قبیله اش وزن کن.((و چون وزن من باز هم بیشتر از آنها در آمد،اولی گفت)):کافی است ،او را رها کن،زیرا اگر او را در برابر تمام افراد قبیله اش نیز وزن کنی،باز هم او سنگین تر از آنها خواهد بود.

Quoted by Koelle,Mohammed and mohammedanism 40

صحیح البخاری،جلد اول،شماره 254:ابوذر روایت کرد که محمد پیامبر الله اظهار داشت،هنگامی که من در مکه بودم،سقف اتاق خانه ام برداشته شد و جبرئیل در اتاق فرود آمد و سینه مرا پاره کرد و آنرا با آب زمزم شستشو داد.سپس محتویات یک سینی طلایی را که پر از خرد و ایمان بود،در سینه ی من ریخت و پارگی آنرا بست.

در این جستار سعی خواهد شد تا بدانیم نیایش پنج گاه مسلمانان از کجا سرچشمه دارد.

چه کسی این آیین را از زرتشت وارد اسلام کرده است؟

سلمان فارسی آیین زرتشت را بخوبی می دانست.

نماز در زرتشت

نماز روزانه در پنج گاه در شبانه روز انجام می شود.این پنج هنگام،زمان های گوناگون برای نیایش هستند که هر زرتشتی ،بنا به موقعیت ،نیاز روحی و احساس خویشتکاری دینی ،در آنها به نیایش خداوند می پردازد.

1-گاه هاون:از برآمدن آفتاب تا نیمروز

2-گاه رپیتون:از نیمروز تا سه ساعت پس از آن

3- گاه ازیرن:سه ساعت از نیمروز گذشته تا آغاز تاریکی شب

4- گاه ائیوسروترم:از آغاز تاریکی شب تا نیمه شب )ساعت 12(

5-گاه اوشهن:از نیمه شب تا برآمدن آفتاب  

نماز و نیایش در آیین زرتشتی به سه گونه خوانده می شود :

-خواندن با صدای بلند

-خواندن به صورت زمزمه یا واج

-خواندن یا منشن )تمرکز(یا اندیشه بدون اینکه زمزمه ای شنیده شود.

زرتشتیان پیش از نیایش دست و رویشان را می شویند.

بررسی دروغ بستن که به ایرانیان باستان و یا زرتشتیان می دهند و می گویند آتش پرست هستند!

هوشنگ شهریار ایران

در اساتیر ایران آمده است که نام هوشنگ معمولا چه در اوستا چه در متون تاریخی با لقب پیشداد آورده شده است                 .

پیشداد معال صفت اوستایی پرزات است که از دو جز تشکیل شده پره به معنی پیش و زادتَ به معنی دادو قانون و روی هم به معنای نخستین دادگستر یا نخستین کسی که قانون آورد .

از این رو در اکثر روایات تاریخی لقب پیشداد را به همان معنی آن دادگستر عادل اول و نخستین کسی که داوری به داد کرد آورده اند در آنجا که هوشنگ آتش را پیدا کرد و گفت این فروغ ایزدی است ک باید از آن پاسداری گردد حکیم خردمند توس چنین می گوید.

در اساتیر ایران آمده است که نام هوشنگ بیشتر چه در اوستا چه در نوشته های تاریخی با فرنام-لقب پیشداد آورده شده است.

پیشداد برابر فروزه ی –صفت اوستایی پَرَزادتَ است که از دو جز پدید آمده است پَرَ به چم پیش و زادتَ به چم داد و و غانون و روی هم به چم نخستین دادگستر یا نخستین کسی که قانون آورد.

از این رو در بیشتر داستان های تاریخی پاژنام-لقب پیشداد را به همان چم آن دادگستر داور اول و نخستین کسی که داوری به داد کرد آورده اند .

بنیاد نهادن جشن سده

آیین  و کیش نیاکان  خداپرستی بود و آتش به نزد ایشان همچون پیشگاه و مهراب بود در آن زمان آتش از دل سنگ پدید آمد و گیتی را روشنی گسترانید روزی شاه گیتی با تنی از بزرگان به کوه گذر کرد که ناگهان چیزی از دور دراز و سیاه رنگ و تیز رو پدیدار گشت که دو چشمش همچون دو چشمه ی خون بود و از دود دهانش گیتی تیره و تار شده بود هوشنگ چون آن بدید سنگی به دست گرفت و آن را به نیروی کیهانی به سوی آن مار پرتاب کرد لیکن مار بگریخت و آن سنگ کوچک به سنگ بزرگی خورد و هر دو سنگ شکسته شدند و از آن فروغی پدیدار گشت آن مار کشته نشد و لیکن از آن سنگ آتش پدیدار گشت

پس هوشنگ از اینکه پروردگار آفریننده ی کیهان چنین فروغی به او ارزانی داشت به درگاه او نیایش بسیار کرد و یزدان را آفرین خواند و گفت این فروغ ایزدی است که از آن باید پاسداری گردد پس چون شب فرا رسید هوشنگ با مردم آتشی به بزرگی کوهی برافروخت و جشنی به پا کرد و به باده نوشی پرداخت و نام آن جشن فرخنده را سده نهاد . و بدین سان این جشن سده از هوشنگ به یادگار ماند آن گاه هوشنگ را به آباد کردن گیتی پرداخت و از همین روست که نام او در گیتی به نیکی بماند .

زهوشنگ ماند این سده یادگار

بسی باد چون او دگر شهریار

که از آباد کردن جهان شاد کرد

جهانی به نیکی از او یاد کرد .

در آنجا که هوشنگ آتش را پیدا کرد و گفت این فروغ ایزدی است ک باید از آن پاسداری گردد حکیم خردمند توس چنین می گوید،

بگفتا فروغیست این ایزدی

پرستید باید اگر بخردید

بیشترینه آنان که ایرانیان باستان را به آتش پرستی انگ-متهم کرده اند به این بیت تمسک جسته اند.حال که باید گفت این برداشتی است از سر نااگاهی است واژه ی پرستیدن در کنار چم ،نیایش و بندگی به چم خدمت کردن و پاسداری بسیار به کار می رود و در اینجا نیز مراد چم دومی است نه نخستین .و هوشنگ با این دستور به راستی فرمان به پاسداری از آتش داده است تا خاموش نگردد و مردم از سود آن بهرهمند گردند و این چم به گونه ی نمایان در واژه ی پرستار جلوه گر است که کار او خدمت و پاسداری از بیمار است نه پرستش و بندگی او و آخرین برهان و دلیل بر اینکه منظور فردوسی از آوردن این واژه خدمت و پاسداری بوده و نه عبادت این دو بیت است.

نیارا همی بود آیین و کیش

پرستیدن ایزدی بود پیش

بدان گه بُدی آتش خوبرنگ

چومر تازیان راست مهراب سنگ

واژه نامه

پرستش:نام بن واژه

parastisn

پرستار:نام بن واژه

parastar

کسی که خدمت بیمار را می کند.

پرستیدن:ریشه

parastitan

ستایش کردن،بندگی کردن،پاسداری کردن.

مردان پلید برای زنان پلید و بر عکس سوره ی نور آیه 26

یک پرسش مهم از مسلمانان  شیعه دارم؟

عایشه!!

آیا عایشه پلید بوده است؟

تازی نامه –سوره ی نور آیه 26 می گوید:

زنان پلید برای مردان پلیدند و مردان پلید برای زنان پلید!!

پس بنابر این محمد هم پلید بوده!!

علی پس از هفت روز مرگ فاطمه نکاح می کند.

علي ـ عليه السّلام ـ هفت روز پس از شهادت فاطمه ـ سلام الله عليها ـ طبق وصيت فاطمه ـ سلام الله عليها ـ با امامه بنت ابي العاص ازدواج كرد.

مجلسي، بحارالانوار، بيروت، ج 42، ص 92.

گسترش خرافات در ایران زمین دست آویز آن خواهد شد تا رژیم اسلامی زندگانی بیشتر خواهد داشت

ولی مسلمانان  بی خرد شیعه بی خرد هم اکنون پس از هزار و چهارسد سال برای این دختر بیگانه سوگواری می کنند  چناچه علی پس از هفت روز رفت با زنی دیگر نکاح کرد.